İgid əsgər, möhkəm dayan

Bakı-Cəlilabad-Bakı

                                                     VÜQAR BABA 

“Eh... su içmişəm, sok içmişəm, araq içmişəm, bir dəfə də and içim də... Mən heç qışqırmırdım axı. Qıraqdan baxırdılar deyə yalandan ağzımı açıb-yumurdum”. – And içmə mərasimindən başı yenicə ayrılmış əsgər belə dedi.

Mərasim Cəlilabad rayonu “N” saylı hərbi hissədə keçirilirdi. Səhər saat 8-də çalınan təntənəli marş tədbirə start verdi. Tribunada yüksək vəzifəlilər çıxışa başladı. Lakin onların səsindənsə daha çox kənarda övladlarını seyr edən valideyinlərin söhbəti aydın eşidilirdi:

-         A kişi hanı bizim uşaq, görə bilirsən?

-         Hardan görüm. Hamısı da eyni geyinib, bir-birinə oxşayırlar.

 Elə bil inkubator cücələridir...

Qeyd: Foto həmin andiçmədən deyil. "Google"dan köçürülüb.

Tribunadakı danışıq qurtarır. Əvvəlcədən qruplara ayrılmış əsgərlər hissə-hissə üzərinə bayraq və bir neçə avtomat qoyulmuş masalara yaxınlaşırlar. And içirlər Vətəni qorumağa. Tribunada söhbətlər gedir, səs isə eşidilmir. Bir müddətdən sonra əsgərlər əl çalırlar... Deməli danışıq bitmişdi...

Barlı Bakı

..................................................

                                                                     Vüqar Baba 

- Qəşəng qız, gəl bizim stolda otur. Ceyran, sənnənəm.

- “Ceyran” ha!.. “Çuşka” ha-ha-ha...

Bir az keçir “qonaqpərvər” əsəbiləşir. Qızlardan birini dartıb öz masasında əyləşdirir. Qız onu “qrubiyan” (dilimizə tərcüməsi “kobud”) adlandırır, qalxıb öz rəfiqələrinin yanında əyləşir. Digər masada oturan 4 qızın yanında. Elə oğlanlar da 5 nəfər idi. Öz aralarında qızları bölüşdürmüşdülər. “Hərəmizə biri” də demişdilər az əvvəl. Daha sonra qızların oğlanlara üz vermədiyini görən biri həmin “ceyran”lara qarşı masadakılarla maraqlanmağı tapşırdı. Bayaq oğlanlara tərs cavab verən indi onların yanında özünə yer eylədi. Gur musiqi səsi onlar arasındakı söhbəti aydın eşitməyə imkan vermirdi. Bircə: “15 “şirvan” çoxdu. Aşağı yeri var?” Və: “Yox. Onu mənimdi, beşi saunanın”. – kimi qiymət alış-verişinin getdiyini eşitdik. Razılığa gəlmədilər və oğlanlar içdikləri pivənin pulunu verib getdilər.

Gecəyə doğru “LAYF” adlı barın müştəriləri artırdı. Boş masa qalmadığından qızlar oturduqları yerdən qaldırıldı. Yarısı barın önündə oturdular, yarısı da skamyada əyləşdi. Tez-tez durub rəqs edirdilər. Diqqət çəkmək üçün müştərilərin qarşısında. Hərdən də arxa otaqlardan çıxan qızlar gözə dəyirdi. Qızlar gözlərini oğlanlara zilləyirdilər. Biri romantik görünməyə çalışırdı. Mənə baxırdı.

Başqa barları da gəzdik. Vəziyyət oxşar idi: gur musiqi, rəqs, diqqət (və başqa hisslər) oyadan qızlar....

Məzar transferi

Kilse zengi

İndi onun səsinə təkcə provaslavlar deyil, bəzi müsəlmanlar da toplaşır

                                                                                          Vüqar Baba     

Zəng səsi ətrafa yayılır. İbadət etmək istəyənlər metronun “28 May” stansiyasının yaxınlığındakı provaslav kilsəyə tələsirlər. Mən də onlara qoşuluram. Amma ibadət etməyə yox, reportaj hazırlamaq üçün. İçəri keçənlər əvvəl alnına və sinəsinə xaç çəkir, sonra divardakı şəkilləri öpürlər. İbadət vaxtı yenicə başlasa da, artıq xeyli adam var. Qadınların əksəriyyətinin başı bağlıdır. Amma bəziləri başlarını bağlamağa ehtiyac görməyib. Bizdən bir neçə dəqiqə sonra içəri daxil olanlar içəridəkilər kimi gətirdikləri şamı yandırıb şamdanlara düzürlər.

Tarixi arayış:

Roma imperiyasının IV əsrdə Qərbi və Şərqi imperiyalara parçalanması bu dinin də baxışlarını iki istiqamətə yönləndirib. Sonradan katolik və pravoslavlıq adlanan qolların dini məsələlərə yanaşmasında fərqlər meydana çıxdı. Nəhayət, bu ayrılıq 1054-cü ildə rəsmiləşdi: Qərbdə katolik, Şərqdə pravoslav kilsəsi hakim oldu.

Biz də paytaxtımızdakı provaslav kilsəsindəyik. İlk gəlişimiz deyəsən diqqətdən yayınmır.  Sonradan adının Aleksandr olduğunu öyrənəcəyimiz keşiş bizi baxışları ilə bizi bir qədər də yaxına dəvət edir. Bir azdan salam verib özü bizə yaxınlaşır. Amma kilsəyə sadəcə, baxmaq üçün gəldiyimizi bilən kimi bizi tək qoyub harasa gedir.

Divarlar, tavan dini şəkillər – müxtəlif ikonalarla bəzədilib. Kilsəni ziyarətə gələnlər ikonaların, asılmış xaçların və İsa peyğəmbərin çarmıxa çəkilməsini əks etdirən fiqurun qarşısında durur, dua edir və sonra qarşılarındakı fiqurları öpürdülər.

Azərbaycanlı olduğunu deyən orta yaşlı qadın da bizim bura ilk dəfə gəldiyimizi hiss edən kimi yaxınlaşıb kilsəni, Aleksandr atanı tərifləyir. Xaç çıxarıb, ikonaların qarşısında dua oxumağımızı məsləhət görür. Kilsəyə gələndə adamın necə rahatlanmasından, günahlardan təmizlənməsindən danışır. Bircə özü barədə heç nə danışmaq istəmir. Deyir ki, buna icazəsi yoxdu. Aleksandr atanı tərifləməkdən doymur : “Ata elə yaxşı adamdı ki... Adamlara kömək eləyir. Kimin nə problemi var, ataynan söhbət eləyəndən sonra rahatlanır”.